Logo dunha longa traxectoria, Suso de Toro entende que precisa facer memoria do seu itinerario vital como escritor e reconstruír o que considera a súa vida pública. Desde as súas orixes familiares á clandestinidade antifranquista; desde os anos de formación artística até a publicación dalgúns dos seus títulos máis emblemáticos e influentes. As súas relacións con editoras, escritores e artistas. A súa intensa relación con Camilo Nogueira e co expresidente Zapatero, o seu compromiso político coa Galiza actual, a súa participación no procés catalán e o diálogo con Puigdemont. Desde os intentos para dotar o país de medios de comunicación libres e propios á aceptación da derrota final. Con todo, estas non son unhas memorias ao uso. O autor considerou máis conveniente botar man de Celia para que as escribise, alguén que apareceu xa en libros seus anteriores como «Trece Badaladas» ou «Home sen nome». O traballo de Celia, cara a cara con Suso de Toro, foi un labor de construción ou reconstrución da vida dunha persoa, un personaxe, e dun tempo histórico do noso país. A narración avanza, dubida, retrocede e progresa elaborando devagar asuntos persoais, artísticos e da vida nacional. Esta é unha novela biográfica, unha biografía novelesca.