Çocugunuza nasil sinir koyacaginizi biliyor musunuz?

Sinir koydugunuzu zannediyor ama sürekli çatisma halinde ve karsi karsiya mi geliyorsunuz?

Hayir dedikçe aranizdaki sevgi iletisiminin zarar gördügünü mü düsünüyorsunuz?

Koydugunuz kurallar sürekli asiliyor ve siz bir çikis yolu mu ariyorsunuz?

Günümüzde ebeveynlik ve egiticilik, hiç olmadigi kadar bilinçli bir çaba gerektiriyor. "Travma yaratmayayim", "duygularini zedelemeyeyim", "yanlis iz birakmayayim" kaygisiyla her adimi düsünen bir nesil var artik. Bu farkindalik çok degerli. Ama ayni zamanda yeni bir tür yorgunluk doguruyor: Sürekli sorgulayan, sinir koymaktan çekinen, sinir koyarken suçluluk duyan, "hayir" dedikten sonra pismanlik hisseden yetiskinler.

Bir yanda geçmisin sert, kontrol odakli disiplin anlayisi. Öte yanda her seye "tamam" diyen, çatismadan kaçinan, her isteginin karsilanmasini bekleyen çocuklarla yeni nesil ebeveynlik.

Ve tam ortada, ikisi arasinda sikisip kalan siz.

Sinirlar ve Sevgi, iste bu ikisi arasindaki bosluga yazildi.