Selim ona güvendigini sik sik dile getiriyordu. Böyle
dediginde sanki aklina bir sey gelmis gibi, bir seyleri hatirlatir
gibi Sümeyyenin yüzü asiliyor, mutsuz oluyor ve hemen
savunmaya geciyordu.
Bana güvenme.
Neden
Nemelazim. Güvenme gene de.
Nedenmis o
Istesem sana her seyi yaptiririm. Elindeki her seyini
alirim.
Yaptirir alirsin ama senin kalbin, ruhun buna müsait
degil.
Yerinde olsam bana bu kadar güvenmezdim. Kimse
göründügü gibi degildir.
Kendi canimi senin ellerine teslim edecek kadar güveniyorum
sana.
Her sey iyiye giderken denge üzerine kurulu bu dünya düzeninde, kötülük pusuda bekler. Sinsice, cellat gibi, urgan
elinde. Özellikle Sümeyye icin. Selimle hos vakit gecirdikce
cevresinde ona yapilan baskilar sadece bakislarla degil, sözlerle
de oluyordu.