W przypadku identyfikacji cz¿owieka, wykorzystanie DNA (regionów STR) jest obecnie uwäane za niezwykle wäne w rozwi¿zywaniu sytuacji zwi¿zanych ze sprawami karnymi, a tak¿e tymi zwi¿zanymi z ojcostwem. Wykorzystanie tych markerów nadal rewolucjonizuje dziedziny prawa i kryminalistyki. Na miejscach zbrodni poszukiwanie materiäu biologicznego, który mo¿e dostarczy¿ materiäu genetycznego do badä kryminalistycznych, jest szeroko stosowane i ma wysoki stopie¿ sukcesu. Z tego powodu DNA stäo si¿ przekonuj¿cym dowodem rzeczowym i zrewolucjonizowäo i nadal rewolucjonizuje dochodzenia w sprawach karnych, wyró¿niaj¿c si¿ nie tylko w ¿ciganiu przest¿pców, ale tak¿e jako niepodwäalny dowód wykorzystywany do uniewinnienia nies¿usznie oskar¿onych osób. W zwi¿zku z tym, ze wzgl¿du na spo¿eczne znaczenie tego tematu, niniejsza praca miäa na celu przybli¿enie aktualnego stanu wiedzy na temat genetyki s¿dowej i zastosowania ludzkich markerów molekularnych do identyfikacji kryminalistycznej próbek z miejsc zbrodni, przyczyniaj¿c si¿ do wyjänienia sprawy karnej, w której przeprowadzono testy DNA na szcz¿tkach zw¿ok znalezionych jako ofiara rozcz¿onkowania.
