Bundan doksan yil önce burada baslayan ve parcalara bölünmüs bir hayatin, dagilan parcalarini toplamak icin cikmislardi bu yolculuga. Geride kalanlarin da en az gidenler kadar aci cektigini anlamisti Nurettin bu yolculukta. Göc, iki tarafi keskin bir bicakti ve derin yaralar aciyordu herkesin ruhunda. Ne gitmek kolaydi buralardan ne de kalmak buralarda.
Kim bilir belki bir gün yine ayni tepeden dogar günes
Ayni cesmeden kana kana doyariz suya
Ne zaman ve nerede olur vuslat bilinmez ama
Cocuklugum, gencligim ve nefes aldigim topraklar
Sizlere icten kanayan kocaman bir elveda
