Son yillardaki yasamimdan geriye kalan az zamanimi yeni kitap çalismalarima ayirabilmek için bir köseye çekilirdim. Içinde bulundugumuz bu 'yok etme sürecinde' hiç olmazsa düsünsel alanda bir seylerin gelecek kusaklara kalmasi ne güzel olur. Çünkü "Kitaplarla ugrasanlar unutulur, kitaplar kalir" (Can Bahadir Yüce).
Allah Resulü (sav), "Hikmet, müminin yitigidir. Nerede bulursa herkesten evvel onu almak hakkidir." (Tirmizi, Ilim 19) buyuruyor. Kimden hikmetli hak söz görsek, degil Müslümanda, Müslüman olmayanlarda bile görsek, önce söyledigi hikmetli sözünü, "Bu bana yarasir bir sözdür, ben bunu alirim" dedim ve bu sözü aldim. Çünkü hikmet gördüm içerisinde.
Paulo Coelho, "Bütün kudsi kitaplar sürgünde yaziya dökülmüstür" der. Ben buna, yasanilan her türlü mahrumiyet süreçlerini de ilave ediyorum. Bu düsünceden hareketle Anadolu'da, bir hapishanede, oradan buradan imbik imbik süzdügüm, modasi geçmeyen sözleri bu iki kapak arasina sigdirmaya çalistim.
Merhum Hulusi Yahyagil'in dedigi gibi, "Uhdesinden gelinemeyecek seylerle mesgul olmaya lüzum yoktur. En kolay is, nefsimizin islahi iken, ona bile muvaffak olamiyoruz" aslinda. Ben de âcizane uhdesinden gelebilecegim seylerle mesgul olmaya çalistim bu dönemde. Iste, "Imbik Imbik Süzdüklerim" bu sekilde olustu.
"Her çagin bir ruhu, bir dili, bir sözü var. Her çag kendine özgü tefekkürü zorunlu kilar" (Bekir Fuat). Biz gidersek, beynimizden sadece uzaklasmakla kalmiyoruz. Ayni zamanda gerçekte onu kaybediyoruz. Sözlerde kalan kani, içi bos bir karton gibi rüzgârla oradan oraya savrulur durur. Bu bakimdan, herkesin hikâyesini kendinden dinlemek lazim, hem de tekrar tekrar.
Bir eser, içerdikleriyle elestirilir ve analiz edilir, içermedikleriyle de insallah gelecege kapi aralayacak isik hüzmeleri sunmasi ümit edilir. "Bir kitabi okuyup bitirdiginiz zaman, bunu yazan keske çok yakin bir arkadasim olsaydi da canim her istediginde onu arayip konusabilseydim diyorsaniz, o kitap bence gerçekten iyidir" der, Jerome David Salinger.
Bir yazar kendi kelimelerini kendisi seçer. Ancak bu eserde öyle olmadi. Yazdigim her sayfanin satirlarinda, ülkemin ve dünya çapinda kendinden söz ettirmis en iyi yazarlardan ödünç aldigim, hata ödünç almayi kendime bir görev bildigim sözleri, betimleme ve düsünce kaliplarini göreceksiniz. Zira bazilarinin sözleri dualar gibidir. Benimse manevi pasaportlarim gibi oldu. Onlari yanima almadan manevi hiç bir yolculuga çikmadim. Bunlari zevkle okuyacaginizi ümit ediyorum.
Evet, herkes gider, kahveniz, kitaplariniz ve hayalleriniz kalir.
Muhabbetle...
Süleyman Çetinoglu
