Affetmeyecegim.
O kadar sey söyledim. Unutacak degilsin zaten Söyleyemedigim gerceklerin yerine yaptigim kabaliklarin canini yaktigini, kabullenircesine basini salladi. Affetme diyerek sesli bir nefes verdim. Ardindan pesi sira önüne dogru ilerledim. Hafifce önünde egilecek gibi oldugumda, sag eli sol koluma yapisti. Ne tam diz cökebildim ne de utancimdan dogrulabildim ama yine de talep etmekten geri kalamadim. Ama her seye ragmen burada kal be Hevyban Yüzümden buruk bir tebessüm gecti. Gidecegim demisti. Gidene kadar gözüne gözükmeyecegim Aylardir gözüme gözükmekten kacindigi gibi, gözlerini de ilelebet benden sürgün eylemisti. Yasattigi sürgün dayanilmaz oldugu icin yeni farkina vardigim gönlümden bile vazgecip; Tamam yine görmezden gel beni ama burada aldigin nefesleri hissedeyim, dedim.

Dudaginin solu yukari dogru kivrildi. Seni affettigim gün Agirca yutkununca kaslarim catildi. Sehadet haberin bana ulassin Alp Aslan