Günleri sikintinin o kasvetli rengine boyayan tasra hayatinda, sokaklari oraya yazgili adimlarla arsinlayan tasrali yari aydinlarin dünyasi. Dostoyevskinin Ecinnileri Türkiye tasrasinin gecit vermez citlerini asamayacaklarini bilmenin öfkesiyle birbirlerine musallat olurken, kendi cigliklari ve seytanca düsünceleriyle kavruluyorlar. Isimsiz anlaticinin hazdan, arzudan, hedeften yoksun amacsiz ve kaygisiz adimlari ise bütün deneyimlerin birbirinin aynisi oldugu yavan bir maceranin icerisinde dönüp duruyor.
Ahlat Agaci filminin ortak senaristlerinden ve oyuncularindan Akin Aksu, Bir Tasra Köpeginde olaganüstü ustalik ve takinti derecesinde bir ayrinti düskünlügüyle issiz tasrayi rafa kaldirarak yerine canli, coksesli bir tablo koyuyor.
Kapisi, yalnizliga ve varolusun kacinilmaz cirpinisina acilan sicak, uzun, sikici bir yaz mevsimi. Amacsiz, istemsiz, adeta baska algi alanlarina egilim duyan bir adam, yaz sicagina teslim olmus bilinciyle, Diyojenin Feneri gibi dolasarak, varligimizin gezegendeki anlamini ariyor. Birbirinden pek de farki olmaksizin sürüp giden günlerin icerisinde oradan oraya; kendisi icin hicbir anlami olmayan sözlerin, düsüncelerin, inanislarin arasinda, sahipsiz bir gölge gibi dolanip duruyor.
Nuri Bilge Ceylan
