19. yüzyilin ortalari, Parisin pek coklarinca dünyanin baskenti sayildigi zamanlar. Ve onun neredeyse insani niteliklere sahip, Balzacin büyük bir ustalikla betimledigi, yoksulu ve zengini, düskünü ve soylusu her türden insaniyla, sefaleti ve görkemiyle canlandirdigi sokaklarinda büyük bir sirrin pesine düsen bir koca.
Balzac, Insanlik Komedyasinin en ünlü üc hafiyesinden biri Ferragusün basinda oldugu bir suc cetesine baglanan hikaye boyunca suikast girisimleri, dedikodular, güvensizlikler ve ince ince tasarlanmis bir intikamla örülü bir dünyayi anlatmakla kalmiyor, Fransiz toplumunun tarihciligine soyunuyor.
Cakallarin Basi Ferragus, elli bir yila sigdirdigi yüz elliyi askin yapitiyla, bu yapitlarda karsilastigimiz ve kendi deyisiyle nüfus idaresiyle yarisircasina inceden inceye tanittigi iki bini askin karakteriyle, olaganüstü yaraticiligiyla Fransiz edebiyatina damgasini vuran Balzacin, Paris Yasamindan Sahneleri anlattigi üclemesi Onüclerin Romaninin ilk kitabi olma özelligini tasiyor.
