O bir yol sevdalisi idi, gidiyordu... Gece gündüz demeden, askla yürüyordu uzak iklimlere...
Her gitmenin, aslinda hep gitmek oldugunu biliyor ve dernunda bin bir askla gidiyordu. Uzaklar yakindi onun icin, yakinlar irak... Rüyasina simsiki sarilarak gidiyordu...
Aci verse de sevenlere; gitmek bilmektir, bulmaktir, ümit etmektir, hayallere yaslanmaktir diyordu yüregi. Kaderinde, bir sonsuzluk kervaninin basi olmak yaziyordu cünkü...

Henüz cocukken seyahate gönül koymus, büyüdügünde ise seyahat aski ile yola revan olmus bir büyük isim...
Ve modern zamanlarda onu anlamaya calisan, hayatlari böylece kesisen iki insan...
Elinizdeki kitap, bu bulusmanin romani.
Evliya Celebinin ve aslinda hepimizin...